Stakeholders consider CSR as a reputation maker
On June 5th 2008 the Reputation Institute (RI) of New York announced the results of its Global Pulse 2008. These results are based on a survey measuring consumer perception of the worlds’ largest corporations. Toyota Motors led the pack and was followed by Google, Ikea, Ferrero and Johnson & Johnson. “Of the top 200 companies measured in 27 countries, all earned Global Pulse scores significantly above the global mean of 64.2,” says Kasper Nielsen, Managing Partner of Reputation Institute.
The Global Pulse 2008 study measures the overall respect, trust, esteem, admiration and
good feelings consumers hold towards the largest 600 companies in the world.
Other highlights from Global Pulse 2008 include:
• Toyota is the only car company in the top tier of reputation leaders
• Two US companies - Google and Johnson & Johnson - notched top 5 rankings
• Food-related companies (Ferrero, Kraft) dominate the world’s most respected top 10
• Consumer and tech product companies enjoy the best reputations followed by pharmaceutical companies, conglomerates, raw material manufacturers and airlines.
• The largest gains in reputation from the previous years’ study were in the information/media and computer sectors, where companies like Infosys Technologies (India), Sharp Corporation (Japan) and Xerox (U.S.) rose in the rankings between 2007 and 2008.
• Cracking the global top 10 this year is Denmark’s diabetes drug specialist Novo Nordisk, Mexico’s food retailer Grupo Bimbo and Switzerland’s food giant Migros.
• Making a big jump in rankings this year were China Faw Group Corp, Norway’s Coop, Canada’s Sobey’s, and Japan’s AEON
Reputation Institute’s research model indicates that reputation is built on 7 pillars from which a company can create a strategic platform for communicating with its stakeholders on the most relevant key performance indicators. These dimensions are: Products/Services, Innovation, Workplace, Citizenship, Governance, Leadership, and Performance.
The Global Pulse 2008 study indicates that consumers are most influenced by a company’s delivery of high quality products and services, accounting for 17.6% of a company’s reputation. But, governance and citizenship combined account for more than 30% of a company’s reputation. “This makes it critical for companies worldwide to communicate how they support good causes, protect the environment, behave ethically and act openly and transparently about the way they do business,” says Anthony Johndrow, Managing Director, RI.
The Global Pulse 2008 offers insight on how reputation impacts and influence’s a company’s stakeholders worldwide – and its bottom line. “When people trust, admire and have a good feeling about a company, they are willing to support and recommend the company to others,” explains Johndrow, of the significant value of reputation. “We see a strong pattern between reputation and support, demonstrating that building a favorable reputation platform should be a part of a company’s overall business strategy.”
Rank Company Global Pulse
1. Toyota Motor Corp. (Japan) 86.53
2. Google (US) 85.23
3. IKEA (Sweden) 84.14
4. Ferrero (Italy) 83.52
5. Johnson & Johnson (US) 83.48
6. Tata Group (India) 82.84
7. Kraft Foods Inc. (US) 82.79
8. Novo Nordisk (Denmark) 82.28
9. Grupo Bimbo, S.A. (Mexico) 81.75
10. Migros (Switzerland) 81.54
11. General Mills (US) 81.34
12. Walt Disney (US) 81.22
13. Haier Corporation (China) 81.19
14. Infosys Technologies (India) 81.18
15. United Parcel Service (US) 81.05
16. Sharp Corp. (Japan) 80.44
17. Coop (Norway) 80.43
18. Jean Cotou Group (Canada) 80.11
19. El Corte Inglés (Spain) 80.00
20. Petrobras (Brazil) 79.97
21. Carlsberg (Denmark) 79.82
22. 3M (US) 79.79
23. Barilla (Italy) 79.44
24. Grupo Gerdau (Brazil) 79.26
25. Robert Bosch GmbH (Germany) 79.22
Survey Methodology
The Global Pulse 2008 was conducted online between February and March of 2008. A Pulse score is a measure of corporate reputation calculated by averaging perceptions of 4 indicators of trust, esteem, admiration, and good feeling obtained from a representative sample of at least 100 local respondents who were familiar with the company. Scores range from a low of 0 to a high of 100, Pulse scores that differ by more than +/-0.5 are significantly different at the 95% confidence level. Scores can be categorized using the below key:
Excellent/Top Tier above 80
Strong/Robust 70 – 79
Average/Moderate 60 – 69
Weak/Vulnerable 40 – 59
Poor/Lowest Tier below 40
About Reputation Institute
The Reputation Institute is a private advisory and research firm specialized in corporate reputation management. The Global Pulse is its flagship research study conducted annually with some 60,000 consumers in 27 countries from which emerge detailed ratings of the reputations of the world’s 1000 largest companies. For more information you can visit http://www.reputationinstitute.com/.
Friday, 11 July 2008
Thursday, 13 March 2008
Hoe groene pr fout kan lopen
Greenwashing is het nieuwe codewoord. Bedrijven communiceren anno 2008 al te graag over hun milieu-inspanningen. Dat is goed voor het imago. Maar er zijn grenzen waarmee men rekening moet houden...
Tijdnet deed het verhaal van autobouwer Saab die een paar maanden geleden een campagne deed rond zijn Biopower-motor die op E85-brandstof draait:
'Het wordt eindelijk groener op de weg' stond in een folder. 'Greenwashing', vond Groen!-europarlementslid Bart Staes, en de Jury voor Eerlijke Praktijken inzake Reclame (JEP) oordeelde dat de folder in strijd was met de milieureclamecode. Tijdens het Autosalon volgde een klacht van Friends of the Earth, waarna Saab zijn website aanpaste en brochures introk. 'Meer vermogen met een zuiver geweten', was een van de slogans.
'De C02-cijfers op onze affiches waren we vergeten', zegt Umberto Stefani van Beherman European, de invoerder van Saab. 'Dat was een fout. We hebben ook onze claims anders geformuleerd, en als we nu iets schrijven, zorgen we dat we het honderd procent kunnen staven. We zijn voorzichtiger geworden, ja.'
Monopolie
Op de andere punten pleit hij onschuldig, en de relatie met Friends of the Earth is niet echt goed. 'Die mensen moeten er zijn, maar ze hebben niet het monopolie op ecologie. We spenderen er miljarden aan maar mogen van hen het woord 'bio' niet gebruiken. Waarom niet? Een motor op E85 vervuilt minder. Dat er in België geen E85 is, is mijn fout niet. In Frankrijk, Engeland, Duitsland, Zweden is het er wel.'
Pijnlijk toch: communiceren over hoe groen je bent en dan zo in het nieuws komen? 'Ik denk dat de consumenten verstandig genoeg zijn om te zien wie te ver gaat en wie niet', zegt Stefani. 'Van de klanten hebben we geen reacties gekregen. En ik geloof niet dat we één auto minder verkocht hebben. Maar als de mensen het gevoel hebben dat ze niet goed geïnformeerd zijn, zullen we anders communiceren, ook al hebben we de wet aan onze kant.'
Reputatiemanagement
'Milieucommunicatie is een deel van je reputatiemanagement', zegt Peter Frans Anthonissen van het communicatiebureau Anthonissen & Associates, dat bedrijven terzake begeleidt. 'Je moet je claims altijd hard kunnen maken en zorgen dat je de toets van de ongewenste stakeholders kunt doorstaan. Als je aangevallen wordt, kun je het beste nagaan in welke mate de aantijgingen kloppen en vervolgens geen verstoppertje spelen. Als je puur defensief reageert, word je de speelbal van drukkingsgroepen.'
'We staan sterk in onze schoenen, maar het is altijd moeilijk om met zulke organisaties te discussiëren', erkent René De Cleyn van Bayer. Bekritiseren is makkelijker dan het bewijs van het tegendeel leveren. En de publieke opinie staat meer open voor een aanklacht dan voor een verdediging. In het verleden hebben wij ook de fout gemaakt in het defensief te gaan. Je moet open met die mensen kunnen spreken. Ook in de werkgroepen nodigen we altijd de ngo's uit.'
Gepubliceerd op TijdNet - 16:24 - 12/03/2008
Tijdnet deed het verhaal van autobouwer Saab die een paar maanden geleden een campagne deed rond zijn Biopower-motor die op E85-brandstof draait:
'Het wordt eindelijk groener op de weg' stond in een folder. 'Greenwashing', vond Groen!-europarlementslid Bart Staes, en de Jury voor Eerlijke Praktijken inzake Reclame (JEP) oordeelde dat de folder in strijd was met de milieureclamecode. Tijdens het Autosalon volgde een klacht van Friends of the Earth, waarna Saab zijn website aanpaste en brochures introk. 'Meer vermogen met een zuiver geweten', was een van de slogans.
'De C02-cijfers op onze affiches waren we vergeten', zegt Umberto Stefani van Beherman European, de invoerder van Saab. 'Dat was een fout. We hebben ook onze claims anders geformuleerd, en als we nu iets schrijven, zorgen we dat we het honderd procent kunnen staven. We zijn voorzichtiger geworden, ja.'
Monopolie
Op de andere punten pleit hij onschuldig, en de relatie met Friends of the Earth is niet echt goed. 'Die mensen moeten er zijn, maar ze hebben niet het monopolie op ecologie. We spenderen er miljarden aan maar mogen van hen het woord 'bio' niet gebruiken. Waarom niet? Een motor op E85 vervuilt minder. Dat er in België geen E85 is, is mijn fout niet. In Frankrijk, Engeland, Duitsland, Zweden is het er wel.'
Pijnlijk toch: communiceren over hoe groen je bent en dan zo in het nieuws komen? 'Ik denk dat de consumenten verstandig genoeg zijn om te zien wie te ver gaat en wie niet', zegt Stefani. 'Van de klanten hebben we geen reacties gekregen. En ik geloof niet dat we één auto minder verkocht hebben. Maar als de mensen het gevoel hebben dat ze niet goed geïnformeerd zijn, zullen we anders communiceren, ook al hebben we de wet aan onze kant.'
Reputatiemanagement
'Milieucommunicatie is een deel van je reputatiemanagement', zegt Peter Frans Anthonissen van het communicatiebureau Anthonissen & Associates, dat bedrijven terzake begeleidt. 'Je moet je claims altijd hard kunnen maken en zorgen dat je de toets van de ongewenste stakeholders kunt doorstaan. Als je aangevallen wordt, kun je het beste nagaan in welke mate de aantijgingen kloppen en vervolgens geen verstoppertje spelen. Als je puur defensief reageert, word je de speelbal van drukkingsgroepen.'
'We staan sterk in onze schoenen, maar het is altijd moeilijk om met zulke organisaties te discussiëren', erkent René De Cleyn van Bayer. Bekritiseren is makkelijker dan het bewijs van het tegendeel leveren. En de publieke opinie staat meer open voor een aanklacht dan voor een verdediging. In het verleden hebben wij ook de fout gemaakt in het defensief te gaan. Je moet open met die mensen kunnen spreken. Ook in de werkgroepen nodigen we altijd de ngo's uit.'
Gepubliceerd op TijdNet - 16:24 - 12/03/2008
Monday, 20 August 2007
RepTrak™ Pulse 2007: Russian Companies Make Largest Reputation Gains
According to the RepTrak™ Pulse 2007, the second annual study of the reputations of the World's Largest Companies, Russian companies made the greatest gains in reputation. The largest change was Sberbankwhose reputation catapulted the company into the top 10. Gazprom, Magnitogorsk Iron & Steel and Lukoil also enjoyed huge gains, reflecting "the growing public optimism about Russia’s corporate sector".
Lego took gold in 2007, IKEA coming in 2nd, followed by 2006 winner Barilla. Lufthansa suffered the greatest decline in reputation, dropping from third place to a #36 position.
The RepTrak™ Pulse 2007 was developed by the Reputation Institute. Over 60,000 online interviews with consumers in 29 countries on six continents were conducted in January and February 2007. More than 175,000 ratings were used to create reliable measures of the ‘corporate reputation’of more than 1,000 companies.
Get the RepTrak™ Pulse 2007 report here.
RepTrak™ Pulse 2007: Russian Companies Make Largest Reputation Gains
According to the RepTrak™ Pulse 2007, the second annual study of the reputations of the World's Largest Companies, Russian companies made the greatest gains in reputation. The largest change was Sberbankwhose reputation catapulted the company into the top 10. Gazprom, Magnitogorsk Iron & Steel and Lukoil also enjoyed huge gains, reflecting "the growing public optimism about Russia’s corporate sector".
Lego took gold in 2007, IKEA coming in 2nd, followed by 2006 winner Barilla. Lufthansa suffered the greatest decline in reputation, dropping from third place to a #36 position.
The RepTrak™ Pulse 2007 was developed by the Reputation Institute. Over 60,000 online interviews with consumers in 29 countries on six continents were conducted in January and February 2007. More than 175,000 ratings were used to create reliable measures of the ‘corporate reputation’of more than 1,000 companies.
Get the RepTrak™ Pulse 2007 report here.
Lego took gold in 2007, IKEA coming in 2nd, followed by 2006 winner Barilla. Lufthansa suffered the greatest decline in reputation, dropping from third place to a #36 position.
The RepTrak™ Pulse 2007 was developed by the Reputation Institute. Over 60,000 online interviews with consumers in 29 countries on six continents were conducted in January and February 2007. More than 175,000 ratings were used to create reliable measures of the ‘corporate reputation’of more than 1,000 companies.
Get the RepTrak™ Pulse 2007 report here.
Monday, 11 June 2007
Verkiezingsuitslag buist opiniepeilers en toont belang aan van een sterke reputatie
De stembusgang is achter de rug en hiermee eindig ik voorlopig mijn posts ivm politieke communicatie en reputatiemanagement.
De partijen die op een correcte manier bezig waren met reputatiemanagement (CD&V-NVA, Lijst De Decker) hebben gescoord, SP.a-Spirit en Open VLD die op reputatievlak maar wat hebben aangemodderd en niet duidelijk genoeg waren, werden een zware slag toegebracht door de kiezers.
Lijst De Decker heeft niet alleen verrast qua stemmenaantal, deze nieuwe partij bewijst ook dat sterke, duidelijke ideeën en standvastigheid inzake de standpunten die men inneemt, meer zoden aan de dijk brengen dan miljoenen euro's te spenderen aan affiches en folders. Wetenschappelijke studies hebben al lang aangetoond dat affiches en dergelijke het stemgedrag omzeggens niet beïnvloeden. Maar vele politici en partijen blijven doof voor deze veststellingen. Het is echter duidelijk: qua ROI inzake ingezette PR-middelen en het behaalde resultaat kan de prestatie van LDD tellen.
De partijen die op een correcte manier bezig waren met reputatiemanagement (CD&V-NVA, Lijst De Decker) hebben gescoord, SP.a-Spirit en Open VLD die op reputatievlak maar wat hebben aangemodderd en niet duidelijk genoeg waren, werden een zware slag toegebracht door de kiezers.
Lijst De Decker heeft niet alleen verrast qua stemmenaantal, deze nieuwe partij bewijst ook dat sterke, duidelijke ideeën en standvastigheid inzake de standpunten die men inneemt, meer zoden aan de dijk brengen dan miljoenen euro's te spenderen aan affiches en folders. Wetenschappelijke studies hebben al lang aangetoond dat affiches en dergelijke het stemgedrag omzeggens niet beïnvloeden. Maar vele politici en partijen blijven doof voor deze veststellingen. Het is echter duidelijk: qua ROI inzake ingezette PR-middelen en het behaalde resultaat kan de prestatie van LDD tellen.
Saturday, 31 March 2007
Nieuwe diersoort ontdekt: communicator paljassus
Als communicatiedeskundige herinner ik mij nog de lessen statistiek aan het dept. sociologie aan de Leuvense Van Evenstraat nog zeer goed. En ik moet zeggen dat de kritikasters op de Stemmenkampioen nooit enig valabel argument hebben aangebracht dat ook maar iets wetenschappelijk onderbouwd was. Lees meer over de methodiek op http://www.brusselsjournal.com/node/1122/
Epiloog: hoe belachelijk mager was de analyse wel niet van de allerlaatste Stemmenkampioen-publicatie in Het Laatste Nieuws (na het vertrek van Thevissen)? Plots geen detailgegevens meer op de website. Analyses die de scherpte hadden van een pollepel. Degenen die Thevissen verweten een operetteprofessor te zijn, durf ik zonder blikken of blozen communicatiepaljassen te noemen. Ze doen de reputatie van communicatieadviseurs oneer aan!
Epiloog: hoe belachelijk mager was de analyse wel niet van de allerlaatste Stemmenkampioen-publicatie in Het Laatste Nieuws (na het vertrek van Thevissen)? Plots geen detailgegevens meer op de website. Analyses die de scherpte hadden van een pollepel. Degenen die Thevissen verweten een operetteprofessor te zijn, durf ik zonder blikken of blozen communicatiepaljassen te noemen. Ze doen de reputatie van communicatieadviseurs oneer aan!
Barabas of De Stemmenkampioen? Barabas!
Citaat van Professor Frank Thevissen, geïnterviewd door Frans De Smet in Het Nieuwsblad, 21 januari 2007:
"In de Verenigde Staten is het belang van internetpeilingen al lang bewezen. Het grote voordeel van mijn aanpak is dat ik ook verklaringen aanreik voor de verschuivingen in de kiesintenties. Maar toen de degelijkheid van mijn methode bleek, werd ik kennelijk een probeem voor de VLD-top. (...) Tal van mensen uit het VLD-bestuur vertellen mij dat er op het VLD-hoofdkwartier week na week geklaagd wordt over mijn tegenvallende peilingen. VLD-spindoctor Noël Slangen en minister Karel De Gucht kregen bij herhaling een tribune om mij onderuit te halen in De Morgen. Journalisten van die krant gingen ook voluit in de aanval tegen mij, zonder dat ze zich ooit verwaardigden om naar een presentatie over mijn methode te komen luisteren. (...) Ik ben de aanhoudende aanvallen en intimidaties moe. "
Inderdaad, de Stemmenkampioen is niet meer. En de achtergrond is niet erg fraai...
Han Renard schreef even later in Knack:
"Stemmenkampioen' wordt afgeschaft
'De Stemmenkampioen' van Het Laatste Nieuws, de meest omstreden opiniepeiling in Vlaanderen, wordt opgedoekt. Zo vernam de redactie van Knack uit goeie bron.
Op het internet gonsde het de voorbije weken van de geruchten. Wat was er aan de hand bij de Stemmenkampioen?
Pro memorie: de Stemmenkampioen, een project van drie professoren van de VUB, is een panel van 14.000 deelnemers dat wekelijks werd bevraagd over een kwestie die op dat moment in de aandacht staat. Maandelijks werd er ook gepeild naar stemintenties.
In het begin werd de Stemmenkampioen vooral gebruikt om veranderingen qua partijvoorkeur én de achterliggende motivaties daarvoor in kaart te brengen. Sinds de vrij accurate peiling aan de vooravond van de regionale verkiezingen van 2004 (een toevalstreffer, zeggen de critici) worden de antwoorden van het panel echter maandelijks tot een klassieke opiniepeiling verwerkt, waardoor de Stemmenkampioen op methodologisch vlak zwaar onder vuur is komen te liggen.
Kenmerkend voor de Stemmenkampioen waren - tot voor kort in elk geval - de ronduit belabberde scores van de VLD, zeker vergeleken met de opvallend gunstige ramingen voor het Vlaams Belang. Het was dan ook geen geheim dat de top van de VLD niet bepaald geporteerd was voor de makers van de Stemmenkampioen.
Vlak na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, waar de Stemmenkampioen zware steken had laten vallen, werd via de krant De Morgen de aanval ingezet. Politieke journalisten stelden hardop vragen bij de academische merites van 'de zogenaamde professor Thevissen', commentaarschrijvers spraken van 'charlatanerie', en VLD-strateeg Noël Slangen - volgens sommigen het brein achter de gecoördineerde lynchpartij - vergeleek de Stemmenkampioen in de krant met het lezen van ingewanden van vissen. Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (VLD) schreef dan weer een lange opiniebijdrage over het verband tussen peilingen en populisme.
Half januari 2007 zette professor Frank Thevissen, de geestelijke vader van de Stemmenkampioen, een stap terug, en liet hij het project over aan zijn VUB-collega's Jef Vuchelen en Herman Matthijs. Hij wilde naar eigen zeggen het veld ruimen voor de aanhoudende kritiek op zijn persoon de Stemmenkampioen mee de das zou omdoen. In Doorbraak, het tijdschrift van de Vlaamse Volksbeweging, zou Thevissen later van een karaktermoord spreken.
Eind januari verscheen dan de eerste peiling na de controverse. Daarin leed het VB zwaar verlies (min 6,3 procent). VLD (plus 3 procent) en CD&V/N-VA (plus 2,7 procent) stonden dan weer beiden op winst - tenminste: in vergelijking met de resultaten van de laatste peiling van de Stemmenkampioen in december 2006.
Dat rekensommetje maken, vergt echter enig zoekwerk want de krant plaatste naast de resultaten van januari 2007 alleen de verkiezingsuitslag van 2003. Vergelijken met de gegevens van december 2006 was volgens de krant zinloos: 'Als gevolg van de opeenvolgende wisselingen is een vergelijking met de resultaten van de decemberpeilingen onmogelijk.'
Vreemd. De laatste decemberpeiling van de Stemmenkampioen werd gehouden nadat Dedecker de N-VA opnieuw had verlaten, en het kartel CD&V-N-VA opnieuw hersteld was. Waarom zou je daarmee niet kunnen vergelijken?
Een verklaring voor het spectaculaire verlies van het VB, met 21 procent het slechtste resultaat ooit in de Stemmenkampioen, werd evenmin gegeven en is ook moeilijk te vinden. De peiling werd namelijk gehouden vóór het trammelant bij het VB over de mogelijke komst van Jean-Marie Dedecker. 'Er is geen touw aan vast te knopen', schrijft een blogger. 'Is het toeval dat de VLD zich herstelt net na het vertrek van Thevissen?'
Zoals gezegd: het gonsde op het internet van de geruchten. Sommigen schreven de grote verschuivingen in de Stemmenkampioen toe aan een nieuwe berekeningswijze, anderen zagen daarin juist de hand van de liberalen, maar dát er met de cijfers van januari iets niet pluis was, leed geen twijfel.
De geruchtenstroom werd extra gevoed door het feit dat vorige week voor het eerst geen zogeheten 'weekvraag' was rondgestuurd naar de duizenden vaste deelnemers van de Stemmenkampioen, zonder dat daarvoor een echte reden werd opgegeven. 'Is de Stemmenkampioen dood?' vroeg een panellid zich af.
Ja allicht. Deze week zouden normaal de resultaten voor de maand februari verschijnen, waarin voor het eerst ook naar de electorale slagkracht van de lijst-Dedecker is gepeild. Knack vernam echter uit goede bron dat Het Laatste Nieuws, bevreesd voor nóg meer controverse, besloten heeft de Stemmenkampioen een stille dood te laten sterven."
Noot van Yves Panneels: "Het geheel doet me denken aan het einde van de Middeleeuwen. Humanisten met open geest, die zich baseerden op wetenschappelijke gegevens werden uit de Kerk gebannen of, nog erger, tot de brandstapel veroordeeld. Ik heb de indruk dat hier een nieuw soort inquisitie is gestart. Galileo Galilei moest ook inbinden, maar... haalde uiteindelijk zijn gelijk. Slangen mag dan nog met de hulp van een aantal vooraanstaanden uit de media de lynchcampagne op de Stemmenkampioen hebben ingezet. Gauw zal blijken dat zij de realiteit niet kunnen "spinnen" of "twisten". Reputatie wint het altijd van imago. Als ze dat nog niet begrepen hebben, kunnen ze binnenkort retraite nemen. Intussen hebben nieuwe peilingen, die minder precies zijn dan de Stemmenkampioen, het zelfvertrouwen van de spinadepten opnieuw een felle slag toegebracht. En de zwaarste moet nog komen... op 10 juni. Hoe diep zakken ze? Hoe zal de directie van de "voetbalploeg" reageren wanneer ze degraderen naar tweede nationale? Wait and see... communicatietechnisch wordt het een zeer interessante tijd. Open VLD zit niet in een leeuwenkuil. Neen, het is een Slangenkuil en de top heeft het zelfs niet in de gaten. Nu ja, wat baten kaars en bril als men geen goed onderbouwde, wetenschappelijke rapporten lezen wil?
"In de Verenigde Staten is het belang van internetpeilingen al lang bewezen. Het grote voordeel van mijn aanpak is dat ik ook verklaringen aanreik voor de verschuivingen in de kiesintenties. Maar toen de degelijkheid van mijn methode bleek, werd ik kennelijk een probeem voor de VLD-top. (...) Tal van mensen uit het VLD-bestuur vertellen mij dat er op het VLD-hoofdkwartier week na week geklaagd wordt over mijn tegenvallende peilingen. VLD-spindoctor Noël Slangen en minister Karel De Gucht kregen bij herhaling een tribune om mij onderuit te halen in De Morgen. Journalisten van die krant gingen ook voluit in de aanval tegen mij, zonder dat ze zich ooit verwaardigden om naar een presentatie over mijn methode te komen luisteren. (...) Ik ben de aanhoudende aanvallen en intimidaties moe. "
Inderdaad, de Stemmenkampioen is niet meer. En de achtergrond is niet erg fraai...
Han Renard schreef even later in Knack:
"Stemmenkampioen' wordt afgeschaft
'De Stemmenkampioen' van Het Laatste Nieuws, de meest omstreden opiniepeiling in Vlaanderen, wordt opgedoekt. Zo vernam de redactie van Knack uit goeie bron.
Op het internet gonsde het de voorbije weken van de geruchten. Wat was er aan de hand bij de Stemmenkampioen?
Pro memorie: de Stemmenkampioen, een project van drie professoren van de VUB, is een panel van 14.000 deelnemers dat wekelijks werd bevraagd over een kwestie die op dat moment in de aandacht staat. Maandelijks werd er ook gepeild naar stemintenties.
In het begin werd de Stemmenkampioen vooral gebruikt om veranderingen qua partijvoorkeur én de achterliggende motivaties daarvoor in kaart te brengen. Sinds de vrij accurate peiling aan de vooravond van de regionale verkiezingen van 2004 (een toevalstreffer, zeggen de critici) worden de antwoorden van het panel echter maandelijks tot een klassieke opiniepeiling verwerkt, waardoor de Stemmenkampioen op methodologisch vlak zwaar onder vuur is komen te liggen.
Kenmerkend voor de Stemmenkampioen waren - tot voor kort in elk geval - de ronduit belabberde scores van de VLD, zeker vergeleken met de opvallend gunstige ramingen voor het Vlaams Belang. Het was dan ook geen geheim dat de top van de VLD niet bepaald geporteerd was voor de makers van de Stemmenkampioen.
Vlak na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, waar de Stemmenkampioen zware steken had laten vallen, werd via de krant De Morgen de aanval ingezet. Politieke journalisten stelden hardop vragen bij de academische merites van 'de zogenaamde professor Thevissen', commentaarschrijvers spraken van 'charlatanerie', en VLD-strateeg Noël Slangen - volgens sommigen het brein achter de gecoördineerde lynchpartij - vergeleek de Stemmenkampioen in de krant met het lezen van ingewanden van vissen. Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (VLD) schreef dan weer een lange opiniebijdrage over het verband tussen peilingen en populisme.
Half januari 2007 zette professor Frank Thevissen, de geestelijke vader van de Stemmenkampioen, een stap terug, en liet hij het project over aan zijn VUB-collega's Jef Vuchelen en Herman Matthijs. Hij wilde naar eigen zeggen het veld ruimen voor de aanhoudende kritiek op zijn persoon de Stemmenkampioen mee de das zou omdoen. In Doorbraak, het tijdschrift van de Vlaamse Volksbeweging, zou Thevissen later van een karaktermoord spreken.
Eind januari verscheen dan de eerste peiling na de controverse. Daarin leed het VB zwaar verlies (min 6,3 procent). VLD (plus 3 procent) en CD&V/N-VA (plus 2,7 procent) stonden dan weer beiden op winst - tenminste: in vergelijking met de resultaten van de laatste peiling van de Stemmenkampioen in december 2006.
Dat rekensommetje maken, vergt echter enig zoekwerk want de krant plaatste naast de resultaten van januari 2007 alleen de verkiezingsuitslag van 2003. Vergelijken met de gegevens van december 2006 was volgens de krant zinloos: 'Als gevolg van de opeenvolgende wisselingen is een vergelijking met de resultaten van de decemberpeilingen onmogelijk.'
Vreemd. De laatste decemberpeiling van de Stemmenkampioen werd gehouden nadat Dedecker de N-VA opnieuw had verlaten, en het kartel CD&V-N-VA opnieuw hersteld was. Waarom zou je daarmee niet kunnen vergelijken?
Een verklaring voor het spectaculaire verlies van het VB, met 21 procent het slechtste resultaat ooit in de Stemmenkampioen, werd evenmin gegeven en is ook moeilijk te vinden. De peiling werd namelijk gehouden vóór het trammelant bij het VB over de mogelijke komst van Jean-Marie Dedecker. 'Er is geen touw aan vast te knopen', schrijft een blogger. 'Is het toeval dat de VLD zich herstelt net na het vertrek van Thevissen?'
Zoals gezegd: het gonsde op het internet van de geruchten. Sommigen schreven de grote verschuivingen in de Stemmenkampioen toe aan een nieuwe berekeningswijze, anderen zagen daarin juist de hand van de liberalen, maar dát er met de cijfers van januari iets niet pluis was, leed geen twijfel.
De geruchtenstroom werd extra gevoed door het feit dat vorige week voor het eerst geen zogeheten 'weekvraag' was rondgestuurd naar de duizenden vaste deelnemers van de Stemmenkampioen, zonder dat daarvoor een echte reden werd opgegeven. 'Is de Stemmenkampioen dood?' vroeg een panellid zich af.
Ja allicht. Deze week zouden normaal de resultaten voor de maand februari verschijnen, waarin voor het eerst ook naar de electorale slagkracht van de lijst-Dedecker is gepeild. Knack vernam echter uit goede bron dat Het Laatste Nieuws, bevreesd voor nóg meer controverse, besloten heeft de Stemmenkampioen een stille dood te laten sterven."
Noot van Yves Panneels: "Het geheel doet me denken aan het einde van de Middeleeuwen. Humanisten met open geest, die zich baseerden op wetenschappelijke gegevens werden uit de Kerk gebannen of, nog erger, tot de brandstapel veroordeeld. Ik heb de indruk dat hier een nieuw soort inquisitie is gestart. Galileo Galilei moest ook inbinden, maar... haalde uiteindelijk zijn gelijk. Slangen mag dan nog met de hulp van een aantal vooraanstaanden uit de media de lynchcampagne op de Stemmenkampioen hebben ingezet. Gauw zal blijken dat zij de realiteit niet kunnen "spinnen" of "twisten". Reputatie wint het altijd van imago. Als ze dat nog niet begrepen hebben, kunnen ze binnenkort retraite nemen. Intussen hebben nieuwe peilingen, die minder precies zijn dan de Stemmenkampioen, het zelfvertrouwen van de spinadepten opnieuw een felle slag toegebracht. En de zwaarste moet nog komen... op 10 juni. Hoe diep zakken ze? Hoe zal de directie van de "voetbalploeg" reageren wanneer ze degraderen naar tweede nationale? Wait and see... communicatietechnisch wordt het een zeer interessante tijd. Open VLD zit niet in een leeuwenkuil. Neen, het is een Slangenkuil en de top heeft het zelfs niet in de gaten. Nu ja, wat baten kaars en bril als men geen goed onderbouwde, wetenschappelijke rapporten lezen wil?
De neergang van Open VLD: een schoolvoorbeeld van reputatieverloedering
Het falen van Slangen's gespin
Dat Open VLD zo diep wegzakt in de verkiezingspeilingen, is geen verrassing voor communicatiedeskundigen die vertrouwd zijn met reputatiemanagement. Meer nog, indien men in de Melsensstraat niet oplet, heeft men het diepste punt nog niet bereikt. Op dit ogenblik is de top van Open VLD bezig met een PR-operatie die evenwel niet veel meer om het lijf heeft dan wat window-dressing. Imagebuilding is niet hetzelfde als een reputatie (opnieuw) opbouwen. Van logomerk en huisstijl kan men van de ene dag op de andere veranderen. Dat is geen punt. Ook in het bedrijfsleven hebben we de voorbije jaren tal van imagocampagnes gezien. Denk maar aan de naamswijzigingen binnen de bank- en verzekeringsector. Maar iedereen weet dat een naams- of logowijziging daarom niet leidt tot een wijziging inzake reputatieniveau. Vergelijk imago met een laagje vernis. Onder die laag vernis zit de echte inhoud, reputatie genaamd. Er zijn voorbeelden legio van organisaties en bedrijven met oubollige of afgrijselijke logo's die toch een goede reputatie genieten en omgekeerd, ondernemingen met gepolijste merken, maar waaronder niets anders dan reputatiemiserie schuilgaat.
In de politiek is dat niet anders. Technisch bekeken, scoren 3 Vlaamse partijen op dit ogenblik vrij goed qua reputatiemanagement: CDenV (abstractie makend van diens coalitiepartner), Vlaams Belang en de Lijst De Decker. Misschien worden sommige van deze partijen goed geadviseerd, misschien is het het resultaat van het volgen van een buikgevoel. Dat laten we even in het midden. De SP.A, Spirit en NVA doen niet veel verkeerd, maar kunnen beter. Wie de voorbije 4 jaar benedenmaats presteerde op reputatievlak, is de VLD. Sommige liberale coryfeeën hebben de afgelopen jaren, net als een paar socialistische jeunes premier,s flinke uitschuivers gemaakt. Het ging ogenschijnlijk om faits divers, maar onderzoek leert dat sommige van die reputatieblunders blijven nazinderen in de geest van de publieke opinie. Daar komt nog bij dat liberale lokale mandatarissen zich in de steek gelaten voelen door hun ideologische medestanders uit de federale regering en de partijvoorzitter. De financiële consequenties van de politiehervorming en het niet nakomen van de gedane beloften inzake de splitsing van het arrondissement BHV, hebben letsels nagelaten, een congres met betrekking tot de rol van de lokale besturen ten spijt. Op het maandagse partijbestuur werden echo's dienaangaande waarschijnlijk met te weinig sérieux behandeld en geëvalueerd. De doelstellingen van de top primeerden, met het kwalijke gevolg voor hun reputatie, zelfs binnen de eigen partij.
Daar kan een goed geöliede verkiezingscampagne georchesteerd door meesterstrateeg Slangen op enkele maanden van de verkiezingen niets meer aan verhelpen. Het kalf is reputatiegewijs verdonken. Ettelijke wetenschappelijke studies tonen aan dat verkiezingscampagnes enkele maanden voor de stembusgang geen of slechts in zeer beperkte mate invloed hebben op de verkiezingsuitslag. Consumenten, burgers, kiezers beoordelen de woorden en daden van ondernemingen, overheden en politici volgens een zeer eenvoudige lakmoestest: "doen ze wel wat ze zeggen?". Indien men in de straat vaststelt dat dit niet het geval is, dan valt een onverbiddelijk verdict en gaat de waarde van een reputatie naar beneden. Karakteristiek aan reputaties is dat het heel lang duurt om ze op te bouwen, maar dat het zeer snel kan gaan om ze kwijt te spelen. Het grootste probleem is evenwel het volgende: van een reputatie heb je er maar één. Spare parts bestaan er niet. Deze vaststelling komt hard aan bij marketeers en spindoctors die geen rekening houden met de reputatiecomponent, want het toont ook onmiddellijk hun grote zwakte. Met een nieuw logo en dito huisstijl redt men het niet. En zeker niet op een paar maanden voor de verkiezingen. Waar Open VLD en diens adviseurs dringend werk zou moeten van maken, is dat het basisprincipe van goede communicatie in de praktijk wordt toegepast: zeg wat je doet, en doe wat je zegt. Het eerste deel van dat principe wordt de voorbije dagen en weken in de praktijk omgezet, maar het hoera-geroep steekt in schril contrast af met het gezwalp en het windhaangedrag van de top van de Vlaams-liberale partij.
Opiniepeilingen hebben hun beperkingen. Helaas wordt bij de publicatie van de resultaten geen melding gemaakt van de foutenmarge, die in sommige gevallen tot verrassingen kan leiden. Typisch voor Open VLD en diens voorganger, de VLD, is dat ze het afgelopen jaar wel hebben geschoten op de boodschappers van opiniepeilingsinstrumenten die een veel kleinere foutenmarge hebben dan de normale peilingen. De top van de VLD heeft sinds afgelopen zomer geen goed woord voor de Stemmenkampioen van prof. Frank Thevissen (VUB). De publicatie van de resultaten van de Stemmenkampioen zou geleid hebben tot de afkalving van het resultaat van de VLD. Een uitspraak die op zijn minst raar is. Het is alsof een patiënt een arts zou beschuldigen dat hij hem ziek maakt omdat dat de dokter hem vertelt dat hij koorts heeft. Op de pianist schieten is makkelijk maar... getuigt niet erg van reputatiebewust zijn. Men zou beter moeten luisteren naar de wetenschappelijke diagnoses, veel meer dan de oppervlakkige analyses en de amateuristische reacties op peilingen met een kwaliteitsniveau, waarmee eerstejaarsstudenten sociologie niet zouden slagen.
Maar er is meer... ondertussen is de Stemmenkampioen op zeer merkwaardige manier ten grave gedragen (zie artikel "Barabas of de Stemmenkampioen? Barabas!"
Open VLD moet zich dringend gaan herbronnen, niet alleen inzake het beleid maar vooral met betrekking tot het uitvoeren wat men zegt. De ooit zo geroemde opendebatcultuur en het gebrek aan koers leiden tot de miserie, die de liberale partij nu kent. En het ergste moet nog komen, want als men niet snel het roer omgooit, zakt men nog dieper weg. Een partij die zo graag dweept met allerlei zaken die hun nut en waarde hebben bewezen in het bedrijfsleven, zou nu eindelijk eens werk moeten maken om hun manier van communiceren, die misschien 20-25 jaar geleden efficiënt was, te vervangen door een model dat reputatiebewustzijn in de hand werkt. Maar dat gaat niet door zesjarencontracten voor achterhaalde strategiemodellen zonder enige resultaatsgarantie. Zulke verbintenissen worden zelfs in de privésector zelden aangegaan. In ieder geval zullen de recente peilingsresultaten een aantal mensen het gevoel geven alsof ze bij de keel werden gegrepen. Er wordt immers deze keer door de man in de straat een ecotaks geheven, nl. de electorale bestraffing van communicatietruken die niets meer om het lijf hebben dan die van een wegwerpverpakking.
Dat Open VLD zo diep wegzakt in de verkiezingspeilingen, is geen verrassing voor communicatiedeskundigen die vertrouwd zijn met reputatiemanagement. Meer nog, indien men in de Melsensstraat niet oplet, heeft men het diepste punt nog niet bereikt. Op dit ogenblik is de top van Open VLD bezig met een PR-operatie die evenwel niet veel meer om het lijf heeft dan wat window-dressing. Imagebuilding is niet hetzelfde als een reputatie (opnieuw) opbouwen. Van logomerk en huisstijl kan men van de ene dag op de andere veranderen. Dat is geen punt. Ook in het bedrijfsleven hebben we de voorbije jaren tal van imagocampagnes gezien. Denk maar aan de naamswijzigingen binnen de bank- en verzekeringsector. Maar iedereen weet dat een naams- of logowijziging daarom niet leidt tot een wijziging inzake reputatieniveau. Vergelijk imago met een laagje vernis. Onder die laag vernis zit de echte inhoud, reputatie genaamd. Er zijn voorbeelden legio van organisaties en bedrijven met oubollige of afgrijselijke logo's die toch een goede reputatie genieten en omgekeerd, ondernemingen met gepolijste merken, maar waaronder niets anders dan reputatiemiserie schuilgaat.
In de politiek is dat niet anders. Technisch bekeken, scoren 3 Vlaamse partijen op dit ogenblik vrij goed qua reputatiemanagement: CDenV (abstractie makend van diens coalitiepartner), Vlaams Belang en de Lijst De Decker. Misschien worden sommige van deze partijen goed geadviseerd, misschien is het het resultaat van het volgen van een buikgevoel. Dat laten we even in het midden. De SP.A, Spirit en NVA doen niet veel verkeerd, maar kunnen beter. Wie de voorbije 4 jaar benedenmaats presteerde op reputatievlak, is de VLD. Sommige liberale coryfeeën hebben de afgelopen jaren, net als een paar socialistische jeunes premier,s flinke uitschuivers gemaakt. Het ging ogenschijnlijk om faits divers, maar onderzoek leert dat sommige van die reputatieblunders blijven nazinderen in de geest van de publieke opinie. Daar komt nog bij dat liberale lokale mandatarissen zich in de steek gelaten voelen door hun ideologische medestanders uit de federale regering en de partijvoorzitter. De financiële consequenties van de politiehervorming en het niet nakomen van de gedane beloften inzake de splitsing van het arrondissement BHV, hebben letsels nagelaten, een congres met betrekking tot de rol van de lokale besturen ten spijt. Op het maandagse partijbestuur werden echo's dienaangaande waarschijnlijk met te weinig sérieux behandeld en geëvalueerd. De doelstellingen van de top primeerden, met het kwalijke gevolg voor hun reputatie, zelfs binnen de eigen partij.
Daar kan een goed geöliede verkiezingscampagne georchesteerd door meesterstrateeg Slangen op enkele maanden van de verkiezingen niets meer aan verhelpen. Het kalf is reputatiegewijs verdonken. Ettelijke wetenschappelijke studies tonen aan dat verkiezingscampagnes enkele maanden voor de stembusgang geen of slechts in zeer beperkte mate invloed hebben op de verkiezingsuitslag. Consumenten, burgers, kiezers beoordelen de woorden en daden van ondernemingen, overheden en politici volgens een zeer eenvoudige lakmoestest: "doen ze wel wat ze zeggen?". Indien men in de straat vaststelt dat dit niet het geval is, dan valt een onverbiddelijk verdict en gaat de waarde van een reputatie naar beneden. Karakteristiek aan reputaties is dat het heel lang duurt om ze op te bouwen, maar dat het zeer snel kan gaan om ze kwijt te spelen. Het grootste probleem is evenwel het volgende: van een reputatie heb je er maar één. Spare parts bestaan er niet. Deze vaststelling komt hard aan bij marketeers en spindoctors die geen rekening houden met de reputatiecomponent, want het toont ook onmiddellijk hun grote zwakte. Met een nieuw logo en dito huisstijl redt men het niet. En zeker niet op een paar maanden voor de verkiezingen. Waar Open VLD en diens adviseurs dringend werk zou moeten van maken, is dat het basisprincipe van goede communicatie in de praktijk wordt toegepast: zeg wat je doet, en doe wat je zegt. Het eerste deel van dat principe wordt de voorbije dagen en weken in de praktijk omgezet, maar het hoera-geroep steekt in schril contrast af met het gezwalp en het windhaangedrag van de top van de Vlaams-liberale partij.
Opiniepeilingen hebben hun beperkingen. Helaas wordt bij de publicatie van de resultaten geen melding gemaakt van de foutenmarge, die in sommige gevallen tot verrassingen kan leiden. Typisch voor Open VLD en diens voorganger, de VLD, is dat ze het afgelopen jaar wel hebben geschoten op de boodschappers van opiniepeilingsinstrumenten die een veel kleinere foutenmarge hebben dan de normale peilingen. De top van de VLD heeft sinds afgelopen zomer geen goed woord voor de Stemmenkampioen van prof. Frank Thevissen (VUB). De publicatie van de resultaten van de Stemmenkampioen zou geleid hebben tot de afkalving van het resultaat van de VLD. Een uitspraak die op zijn minst raar is. Het is alsof een patiënt een arts zou beschuldigen dat hij hem ziek maakt omdat dat de dokter hem vertelt dat hij koorts heeft. Op de pianist schieten is makkelijk maar... getuigt niet erg van reputatiebewust zijn. Men zou beter moeten luisteren naar de wetenschappelijke diagnoses, veel meer dan de oppervlakkige analyses en de amateuristische reacties op peilingen met een kwaliteitsniveau, waarmee eerstejaarsstudenten sociologie niet zouden slagen.
Maar er is meer... ondertussen is de Stemmenkampioen op zeer merkwaardige manier ten grave gedragen (zie artikel "Barabas of de Stemmenkampioen? Barabas!"
Open VLD moet zich dringend gaan herbronnen, niet alleen inzake het beleid maar vooral met betrekking tot het uitvoeren wat men zegt. De ooit zo geroemde opendebatcultuur en het gebrek aan koers leiden tot de miserie, die de liberale partij nu kent. En het ergste moet nog komen, want als men niet snel het roer omgooit, zakt men nog dieper weg. Een partij die zo graag dweept met allerlei zaken die hun nut en waarde hebben bewezen in het bedrijfsleven, zou nu eindelijk eens werk moeten maken om hun manier van communiceren, die misschien 20-25 jaar geleden efficiënt was, te vervangen door een model dat reputatiebewustzijn in de hand werkt. Maar dat gaat niet door zesjarencontracten voor achterhaalde strategiemodellen zonder enige resultaatsgarantie. Zulke verbintenissen worden zelfs in de privésector zelden aangegaan. In ieder geval zullen de recente peilingsresultaten een aantal mensen het gevoel geven alsof ze bij de keel werden gegrepen. Er wordt immers deze keer door de man in de straat een ecotaks geheven, nl. de electorale bestraffing van communicatietruken die niets meer om het lijf hebben dan die van een wegwerpverpakking.
Tuesday, 27 February 2007
Bain Comments Corporate Reputation Ranking
Mark Bain, President of Upper 90 Consulting, has compared the Harris Interactive’s Reputation Quotient (RQ) rankings with the Reputation Institute’s U.S. RepTrak results.
Although the two studies take different approaches, both generally agree on the worst and best corporate reputations in the US.
Mark has made a nice summary of interesting thoughts: "Rankings matter to the most reputable companies, which care about how they compare with all firms, not just their direct competitors. These companies work to improve their reputation rankings every year. Their CEOs view corporate reputation as an asset to be leveraged for strategic opportunity, not just a risk to be managed for minimal business harm. It’s no wonder these firms enjoy strong competitive advantage and consistent, sustained financial success.
Companies with the lowest reputation rankings seem to emphasize financial performance over all else, including reputation. Though most have strong financial results (none more than ExxonMobil), reputation is more of a risk than opportunity for this group. In a written response published in the Wall Street Journal, Halliburton’s spokesperson basically said her firm doesn’t care about public opinion represented in these rankings because her company doesn’t sell to consumers. But one has to wonder: would her management still feel that way when top-notch talent chooses to work with Halliburton’s more reputable competitors? Or when some government refuses to give Halliburton the benefit of the doubt in their next self-inflicted crisis, resulting in excessive regulations and/or fines?
There are B2B and B2C companies in both rankings and virtually all are highly visible. These firms work hard to build awareness, familiarity and understanding. They use the full arsenal of communications tools to tell their story proactively, and they reap the benefits of their visibility. Meanwhile, low-visibility companies can only congratulate themselves for saving money on such frivolities while their reputation languishes.
Not every company is large enough or familiar enough to be included in these rankings. But any company can use the exact same models, tools and techniques the reputation leaders use – and those that do will benefit the most."
Have a look at the rankings (source: Wall Street Journal)
read more about the subject here
Although the two studies take different approaches, both generally agree on the worst and best corporate reputations in the US.
Mark has made a nice summary of interesting thoughts: "Rankings matter to the most reputable companies, which care about how they compare with all firms, not just their direct competitors. These companies work to improve their reputation rankings every year. Their CEOs view corporate reputation as an asset to be leveraged for strategic opportunity, not just a risk to be managed for minimal business harm. It’s no wonder these firms enjoy strong competitive advantage and consistent, sustained financial success.
Companies with the lowest reputation rankings seem to emphasize financial performance over all else, including reputation. Though most have strong financial results (none more than ExxonMobil), reputation is more of a risk than opportunity for this group. In a written response published in the Wall Street Journal, Halliburton’s spokesperson basically said her firm doesn’t care about public opinion represented in these rankings because her company doesn’t sell to consumers. But one has to wonder: would her management still feel that way when top-notch talent chooses to work with Halliburton’s more reputable competitors? Or when some government refuses to give Halliburton the benefit of the doubt in their next self-inflicted crisis, resulting in excessive regulations and/or fines?
There are B2B and B2C companies in both rankings and virtually all are highly visible. These firms work hard to build awareness, familiarity and understanding. They use the full arsenal of communications tools to tell their story proactively, and they reap the benefits of their visibility. Meanwhile, low-visibility companies can only congratulate themselves for saving money on such frivolities while their reputation languishes.
Not every company is large enough or familiar enough to be included in these rankings. But any company can use the exact same models, tools and techniques the reputation leaders use – and those that do will benefit the most."
Have a look at the rankings (source: Wall Street Journal)
read more about the subject here
Tussendoortje: Panneels vs. Slangen
Volgens Yves Panneels heeft onze politiek meer "nood aan politici die weten wanneer ze geen onzin moeten uitkramen". En hij wikte wel zijn woorden... :-)
Subscribe to:
Posts (Atom)
